لوله مته

بدنه لوله:بخش اولیه لوله مته، بدنه لوله است، که یک لوله استوانه ای بلند و از فولاد با استحکام بالا-است. این فولاد برای مقاومت در برابر فشارها، تنش ها و سایش شدیدی که در حین عملیات حفاری با آن مواجه می شود طراحی شده است. بدنه لوله معمولاً بدون درز است و برای استحکام بیشتر{3}}در حرارت عمل می‌شود.

اتصالات ابزار:اتصالات ابزار، اتصالات رزوه ای هستند که در انتهای لوله مته قرار دارند. آنها به گونه ای طراحی شده اند که اتصال ایمن بین لوله های مجاور ایجاد کنند و امکان انتقال گشتاور و بارهای محوری را فراهم کنند.

پایان های ناراحت کننده:انتهای ناهموار قسمت های ضخیم تر لوله در نزدیکی اتصالات ابزار هستند. آنها استحکام و مقاومت بیشتری در برابر سایش برای اتصالات ایجاد می کنند و برای انتقال از اتصالات ابزار ضخیم تر به بدنه لوله نازک تر استفاده می شوند.

موضوعات:رزوه های روی اتصالات ابزار برای اتصال یک لوله مته به دیگری و سایر اجزای حفاری مانند یقه های مته و مجموعه سوراخ پایین استفاده می شود.

هاردبندینگ:لوله های مته اغلب دارای نوار سختی هستند که روی شانه های اتصال ابزار و انتهای جعبه اعمال می شود. Hardbanding یک پوشش مقاوم در برابر سایش است که به محافظت از اتصالات ابزار در برابر سایش و افزایش طول عمر آنها کمک می کند.

قطر داخلی (ID):قطر داخلی لوله مته امکان عبور مایعات حفاری و چرخش مته را فراهم می کند. برای گردش مایعات حفاری، که به خنک شدن بیت، حذف قلمه ها و کنترل فشار کمک می کند، ضروری است.

پوشش خارجی:لوله‌های مته ممکن است دارای پوشش‌های خارجی باشند تا محافظت بیشتری در برابر خوردگی و سایش ایجاد کنند. پوشش های متداول شامل پوشش های فسفات، مس یا اپوکسی است.

علائم شناسایی:لوله‌های مته معمولاً با اطلاعات شناسایی از جمله نام سازنده، اندازه لوله، ضخامت دیواره و درجه مشخص می‌شوند تا از جابجایی و استفاده مناسب اطمینان حاصل شود.

طول:لوله‌های مته در طول‌های استاندارد مختلفی وجود دارند که معمولاً از 30 تا 32 فوت (9 تا 10 متر) متغیر است. لوله های حفاری بلندتر را می توان در برخی از کاربردهای حفاری تخصصی استفاده کرد.

مشخصات API:لوله های حفاری بر اساس مشخصات API خاص (موسسه نفت آمریکا) مانند API 5DP که استانداردهایی را برای ساخت و عملکرد لوله حفاری تعیین می کند، تولید می شوند.